Banger hart

Wanneer ik enthousiast reageer op een lied durft mijn man me wel eens te vragen of ik ook weet waarover het gaat. Dat bedoelt hij niet ironisch – de tekst interesseert hem oprecht. Ik heb hem al meer dan eens met een woordenboek betrapt terwijl hij naar Mark Knöpfler zit te luisteren.

Niettemin word ik altijd kregelig van die vraag. Want het is niet leuk te moeten bekennen dat ik er meestal geen jota van begrijp. Ermee geconfronteerd worden dat ik iets mooi vind en ervan geniet, soms zelfs heel hard meezing met woorden die heel anders zijn bedoeld dan ik ze interpreteer, is helemaal niet fijn.

Daarom durf ik ook nooit goed te antwoorden op de vraag van welke muziek ik houd. Mensen oordelen zo snel. Wat als ik bijvoorbeeld zeg dat ik Two out of three van Meatloaf zo graag hoor en compleet uit de bol ga bij Banger hart van Rob de Nijs? Laat ik hen dan vermoeden dat het helemaal fout zit in mijn relatie? En wat als ik spreek over mijn weemoed bij The ghosts that we knew van Mumford and Sons en Gone fishing van Chris Rea? Of bij Love of my life van Queen en Je tʼ aime avec ma peau van Mireille Mathieu? Denken ze dan dat ik alle nachten lig te huilen?

Niemand hoeft te weten dat ik meestal genoeg heb aan één zin en een paar noten muziek om helemaal van de wereld te zijn. Dat mijn gedachten vrijwel meteen op hol slaan en ik meestal na een paar regels al geen tekst meer hoor. Evenmin voel ik de behoefte te vertellen dat muziek me heel snel in een bepaalde stemming brengt maar dat ik zelden iets wil horen omdat ik in een bepaalde stemming bén.

Ook de vraag wat ze op mijn begrafenis moeten spelen vind ik een moeilijke. Om mezelf niet te schande te maken zal het vermoedelijk iets worden zónder tekst. Want stel je voor dat ik de verkeerde woorden kies. Het Adagio uit het Klarinetconcert in A Majeur, KV 622 van Mozart misschien. Heel veel kans dat ik daarvan in de juiste stemming geraak.

Dagboekfragment: Oorwurm

Woensdag, 9.11.2016

Trump heeft de verkiezingen gewonnen. Het is als wakker worden in een andere wereld. Als dit mogelijk is, moet de democratie opnieuw uitgevonden worden. Of nee, niet de democratie, wel de democratische methode. Wat me opvalt, is dat de kiezers in de statistieken worden ingedeeld naar klasse en afkomst. Gaan we terug naar de standenmaatschappij? Zie de toekomst niet rooskleurig in.

Met E. bij K. op de koffie geweest. E. zat in overdrive. Het was zondag al begonnen, zei ze, in de kerk. De eerste lezing had twintig minuten geduurd en ging over folteringen. Alleen maar afgehakte handen en hoofden, en dat in tijden van IS, foeterde ze. In het evangelie had de pastoor tot overmaat van ramp ook nog over harpen en eeuwige rust gesproken. Wie wil er nu eeuwige rust in het hiernamaals, raasde ze, of daar op een harp zitten spelen! Eerlijk gezegd, ik kan het me van haar ook niet voorstellen. Na een uur heeft K. haar een paar Rescue Druppels gegeven. Ze hebben niet geholpen.

Heb mevrouw H. een bloemetje gebracht. Ze is gisteren zevenentachtig geworden. Iedere avond tussen tien en half elf bidt ze haar rozenkrans. Daar wordt ze rustig van, zegt ze. Moet het E. eens voorstellen.

Donderdag, 10.11.2016

Vannacht om vier uur wakker geworden. Had een oorwurm. Tell me there ´s a heaven, tell me  that it´s true  en they sit with God in paradise. Van Chris Rea. Weet niet of het aan E. ligt of aan Trump.

Leonard Cohen is dood. Quasi in het harnas gestorven. Krijg het koud als ik aan zijn laatste lied denk: It´s over now, the water and the wine. Hij wist het.

Heb het zwemmen afgezegd. Het was te nat buiten. In plaats daarvan De Kinderjaren van Jezus gelezen en naar de Slimste Mens gekeken. Hoop dat ik deze nacht niet nog eens met een oorwurm wakker word.

Vrijdag, 11.11.2016

Opgestaan met I lie and I cheat van Won Ton Ton.

Vandaag wordt de Wapenstilstand herdacht. Of het in Duitsland ook een feestdag is, vragen familie en vrienden nog altijd. Wat denkt ge, vraag ik dan droog. Vandaag dus gewerkt. Niks spectaculairs gebeurd. Geen woorden gehad met P. Is eigenlijk best spectaculair.

In de namiddag bezoek gehad van zoon en kleinzoon. Was leuk. Zie de toekomst weer positief tegemoet.