Geen benul

Koorts waart rond in deze contreien. Voetbalkoorts. En ik ben er ook door aangestoken. België en Duitsland spelen allebei mee voor het Europees kampioenschap en ik krijg daar chauvinistische gevoelens van. Anders ben ik echt niet zo. Maar nu! België móet het beter doen dan Duitsland. Wat denken ze wel. Wij staan wel vóór op de wereldranglijst, dat ze dat maar goed in hun oren knopen.

Ik ben er al twee avonden echt voor gaan zitten. Kussens in de rug, voeten op de salontafel, drank en verschillende soorten inwerpselen bij de hand en top geconcentreerd offerde ik een paar uren lezen op voor het voetbal. Ik snap er wel geen barst van. Voetbal blijft Chinees voor mij. Ik heb nog altijd geen benul van wat buitenspel inhoudt en ik kan maar niet begrijpen wanneer of waarom er een hoekschop of een strafschop moet worden genomen. Gelukkig heb ik meestal na een paar minuten intens opletten toch al door welke ploeg naar welke kant speelt (ik durf het niet meer te vragen, voel me zo onnozel bij die ten hemel geslagen ogen). Sinds kort merk ik ook wanneer spelers agressief beginnen spelen of vertragingsmanoeuvres uitvoeren en dat zeg ik dan ook. Soms slaag ik er zelfs in op het gepaste moment een kreet van ergernis te slaken of mijn handen radeloos in de lucht te steken. Allemaal in de hoop dat ze hier thuis denken dat ik er inzicht in heb. Niet dat dat mijn reputatie al ten goede is gekomen, maar ik vind het toch het proberen waard.

Allez, riep mijn man maandagavond, ziet ge dat, die durven niet te lopen, die durven hunne nek niet uitsteken, en zie, ze vallen over hun eigen voeten. Hoe is het nu toch mogelijk? Tja, ik wist direct waar het aan lag. Het was hun haar. Veel te veel tijd gestoken in hun haar. Zo verzorgd als die jongens eruit zagen… Met zo´n kapsel ga je toch niet over het gras liggen rollen, laat staan dat je ermee gaat koppen of zoiets. Uren en uren moeten ze ervoor nodig hebben gehad. Uren die ze misschien toch beter op het oefenveld hadden doorgebracht.

Helemaal zen

Meer dan vijftig jaar heeft koningin Fabiola hetzelfde kapsel gehad. Omdat het met die krullen en die lengte zo´n praktische coupe was; haar kapper heeft het tot in de puntjes uitgelegd. Iedere maand werd het haar van de koningin gekapt en iedere week kwam er iemand naar het paleis voor een opfrisbeurt.

Hoe zou ze dat haar op die andere dagen dan in model hebben gehouden? Misschien heeft ze wel zittend geslapen. Of met een netje. Mijn moeder droeg dat vroeger ook. Tot het netje vervangen werd door een driehoekig sjaaltje. Donkerblauw was het, donkerblauw met witte bollen, en het lag altijd onder haar hoofdkussen.

Opfrissen – zouden ze daar wassen en föhnen mee bedoelen? Hoe zouden ze dat doen in een paleis? Gewoon in de badkamer? Of hebben ze daar een soort kapsalon, met een groot wit wasbekken? En gaat de koningin dan, net als iedereen, met haar hoofd en nek achterover in die opening van dat wasbekken liggen? Zouden ze haar ook vragen of het water niet te koud is, of te heet, en dan toch gewoon doorgaan? Hopelijk is die wasbak op maat gemaakt want er is niets koninklijks aan zoeken en schuiven met je achterste om uiteindelijk je nek op de juiste plaats te krijgen. En uitgerekend wanneer je daar zo kwetsbaar ligt, moet je altijd zo slikken. Ik zie haar al voor me, met haar hals uitgestrekt en haar armen door de twee gaten van een nylon schort om haar koninginnekleren te beschermen. God weet zat ze daar zelfs in haar slaapkleed! Recht uit bed naar de kapper! Ikzelf zou niet durven, maar koninginnen ruiken vast nooit onfris.

Zou Fabiola tijdens het wassen, net als ik, woordeloos naar het plafond hebben gestaard? Misschien kreeg ze iedere keer een hoofdmassage en werd ze zo helemaal zen. Hoefde ze zich alvast niet te verzekeren tegen een burn-out. Of zou ze handenwringend haar diepste zielenroerselen hebben verteld? Hoe zouden ze dat haar hebben gedroogd? Voorzichtig deppend of krachtig wrijvend? Daar ligt vast het geheim van dat haar! Op die hoge leeftijd nog zo´n volle haardos! Zo jammer dat we het niet meer kunnen vragen…