Ronaldo

We hadden afgesproken dat ik de aalbessen zou plukken. Dat is ook niet meer dan normaal. Een goede ploeg werkt samen en mijn man had de struiken al geplant en ze alles gegeven wat ze nodig hadden. Ik zou de bessen op zondagochtend oogsten en op zondagavond tijdens het voetbal tot gelei verwerken. Ik had me ook in het hoofd gezet op die dag mijn computer te upgraden naar Windows 10. Een zondag is ideaal voor zoiets. Meestal kruipt er toch meer tijd in dan ik dacht en wanneer ik door de week uren aan mijn pc zit te prutsen heb ik veel meer het gevoel van tijdverlies.

Na het ontbijt toog ik direct naar mijn bureau. De bessen vergat ik totaal en in de vroege avond maakte mijn man me daar fijntjes op opmerkzaam. Maar toen liep die upgrade nog maar pas en daar moest ik vooral bij blijven had een kenner me gezegd. Er zat echt niks anders op dan dat mijn man de aalbessen ging plukken en schoonmaken. Iets voor negen was Windows 10 geïnstalleerd en kon ik met een gerust hart aan de gelei beginnen. Eerst heb ik de bessen in een beetje water gekookt om ze te doen openspringen. Dat is niet moeilijk, daar moet je gewoon tien minuten op staan kijken. Ik begrijp dan ook niet dat die rode brij toch is overgekookt. Daarna moest ik het bessensap opvangen. Daarvoor gebruik je een zeef en een gesteriliseerd neteldoek. Ondertussen geraakte Ronaldo geblesseerd. Dat wilde ik ook wel eens zien en ik liet mijn neteldoek in de steek. Toen ik terugkwam liep het sap naast de pot in plaats van erin. Ik was bijkans radeloos. Zoveel werk en dan zou dit er maar van over schieten? Terwijl Ronaldo op de bank zat heb ik de boel opgekuist en het neteldoek met een werkelijk ingenieuze constructie zodanig opgehangen dat de overgebleven vruchtenmoes tot op de laatste druppel in mijn kookpot kon uitlekken.

De volgende dag had ik welgeteld één liter sap. Juist genoeg voor vier glazen aalbessengelei. Toen mijn man ´s avonds thuis kwam heb ik hem trots het resultaat van ons goede samenspel laten zien. Gij lijkt Ronaldo wel, was alles wat hij zei.

samenspel aalbessengelei

aalbessengelei

Geen benul

Koorts waart rond in deze contreien. Voetbalkoorts. En ik ben er ook door aangestoken. België en Duitsland spelen allebei mee voor het Europees kampioenschap en ik krijg daar chauvinistische gevoelens van. Anders ben ik echt niet zo. Maar nu! België móet het beter doen dan Duitsland. Wat denken ze wel. Wij staan wel vóór op de wereldranglijst, dat ze dat maar goed in hun oren knopen.

Ik ben er al twee avonden echt voor gaan zitten. Kussens in de rug, voeten op de salontafel, drank en verschillende soorten inwerpselen bij de hand en top geconcentreerd offerde ik een paar uren lezen op voor het voetbal. Ik snap er wel geen barst van. Voetbal blijft Chinees voor mij. Ik heb nog altijd geen benul van wat buitenspel inhoudt en ik kan maar niet begrijpen wanneer of waarom er een hoekschop of een strafschop moet worden genomen. Gelukkig heb ik meestal na een paar minuten intens opletten toch al door welke ploeg naar welke kant speelt (ik durf het niet meer te vragen, voel me zo onnozel bij die ten hemel geslagen ogen). Sinds kort merk ik ook wanneer spelers agressief beginnen spelen of vertragingsmanoeuvres uitvoeren en dat zeg ik dan ook. Soms slaag ik er zelfs in op het gepaste moment een kreet van ergernis te slaken of mijn handen radeloos in de lucht te steken. Allemaal in de hoop dat ze hier thuis denken dat ik er inzicht in heb. Niet dat dat mijn reputatie al ten goede is gekomen, maar ik vind het toch het proberen waard.

Allez, riep mijn man maandagavond, ziet ge dat, die durven niet te lopen, die durven hunne nek niet uitsteken, en zie, ze vallen over hun eigen voeten. Hoe is het nu toch mogelijk? Tja, ik wist direct waar het aan lag. Het was hun haar. Veel te veel tijd gestoken in hun haar. Zo verzorgd als die jongens eruit zagen… Met zo´n kapsel ga je toch niet over het gras liggen rollen, laat staan dat je ermee gaat koppen of zoiets. Uren en uren moeten ze ervoor nodig hebben gehad. Uren die ze misschien toch beter op het oefenveld hadden doorgebracht.